အေ၀းကို ပ်ံထြက္သြားေတာ့ ငွက္ငယ္ေရ
နင့္ေျခေထာက္ေတြ ငါသိမ္းၾကံဳးဖက္တြယ္ထားေပမယ့္….
နင့္ေတာင္ပံခတ္သံ တဖ်တ္ဖ်တ္မွာ
ငါ့ရင္ေတြ ေၾကမြသြားရတယ္
(၁)
ဘယ္သူေတြဘာေျပာမလဲ
လို႔ ကၽြန္ေတာ္မေတြးတတ္ဘူး… ေတြးလဲ မေတြးခ်င္ဘူး။ ေလာကမွာ လြမ္းရမွ
ေနေပ်ာ္တဲ့ေကာင္ .. လြမ္းစရာေတြကို ခါးမွန္းသိေပမယ့္ ေသာက္တတ္တယ္။
အလြမ္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ၀ိုင္တစ္ခြက္လိုပဲ…
ကၽြန္ေတာ္လြမ္းတယ္။ လြမ္းလြန္းလို႔ အလြမ္းေျပေနရာေတြ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ျဖစ္တယ္… ဒီေနရာလဲ လြမ္းစရာပဲ….
၀ိုင္တစ္ခြက္
မွာလိုက္တယ္။ နာရီတစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ မွာထိုင္ဖို႔ အခ်ိန္
၁ နာရီေလာက္ရွိတယ္။ ၁ နာရီေက်ာ္ျပီး ေနာက္ ၁ နာရီေလာက္ၾကာရင္ ဒီဆိုင္ကို
သူမလာလိမ့္မယ္။ သူမလာခင္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္မယ္။ သူ႔ကုိ ေတြ႔စရာ
အေၾကာင္းမရွိဘူး။ သူ႔ကုိ ေတြ႔ရင္ မေနနိုင္ပဲ ဖြင့္ေျပာမီမွာစိုးတယ္။
သူရွိမယ့္ ေနရာ သူသြားမယ္ေနရာကို ကၽြန္ေတာ္ အျမဲ ေစာေရာက္တတ္တယ္။ သူမ
မလာခင္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားတယ္။ ရူးသြပ္မႈတစ္မ်ိဳးလုိ႔ ထင္ခ်င္ထင္မယ္။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အလြမ္းေျဖနည္းတစ္မ်ိဳးပါ။
သူ႔ကို ခ်စ္တယ္.. ဒါေပမယ့္ စိတ္နာလိုက္ခ်င္တယ္…
လြမ္းတယ္.. ဒါေပမယ့္ မေတြ႔ခ်င္ေတာ့ဘူး…
သူ႔ကို
လြမ္းဖုိ႔ စိတ္နာဖို႔ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ အေၾကာင္းအရာ မလံုေလာက္ခဲ့ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္…အားလံုးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ပဲ။ ဟုတ္တယ္ တစ္ဖက္သတ္ေပါ့…
အခ်စ္ဆိုတာကို သူမက ဘယ္လုိျမင္လဲ မသိဘူး။ ေသခ်ာတာ သူမ မခ်စ္တတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႔ကို ခ်စ္တယ္။ သူမအနားေနခ်င္တယ္။ ေနခဲ့ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္း
တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ေပါ့။ ဖြင့္ေျပာဖုိ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္
အခြင့္မသာခဲ့ဘူး။ သူဟာ… စကားလံုးမ်ားစြာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကုိ ခြဲေနသူပါ။
သူ႔ ႏႈတ္ဖ်ားက သူ႔ကုိ ထားသြားတဲ့ သူကုိပဲ အျမဲတမ္းတတိုင္း ကၽြန္ေတာ္
ေျပာမယ့္စကားေတြကို အျမဲ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ျပီး ေနခဲ့ရတယ္။
“သူ႔ကို
ငါ အျပစ္မတင္ရက္ဘူး” “သူ႔ကို ငါ ခ်စ္တယ္” “သူ ငါ့ကုိ သိပ္ခ်စ္ခဲ့တာ” “သူ… …
” “သူ … … … ” အဲဒီ သူဆိုတဲ့ နာမ္စားတစ္လံုး ေၾကာင့္ သူ႔နေဘး ရွင္သန္ေနတဲ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ… သူ႔ခံစားခ်က္ေတြ ရင္ဖြင့္ရာ ဆုိတာထက္မပိုခဲ့ဘူး။
တကယ္ေတာ့
သူမက တကိုယ္ေကာင္းဆန္ လြန္းတယ္။ သူမ်ားခံစားခ်က္ကို မၾကည့္တတ္ဘူး။
တည္ျငိမ္လြန္းတယ္။ ေသြးေအးလြန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူမကုိ ခ်စ္တယ္…
တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေ၀းတဲ့အခါ… သူမ ပါးစပ္က သူလို႔
ေျပာတဲ့ အခါ… အဲ့ဒီ နာမ္စားဟာ ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္ပါတယ္။
